شمس الدين حافظ

57

ديوان حافظ شيرازى ( فارسى )

1 خم زلف تو دام كفر و دين است 2 دل من در هواى روى فرّخ 3 جمالت آفتاب هر نظر باد 4 سحر بلبل حكايت با صبا كرد 5 دل از من برد و روى از من نهان كرد 6 خوش آمد گُل و ز آن خوش‌تر نباشد 7 مسلمانان مرا وقتى دلى بود 8 الا اى طوطى گوياى اسرار 9 شب قدر است و طى شد نامهء هجر 10 خوشا شيراز و وضع بىمثالش 11 ببُرد از من قرار و طاقت و هوش 12 ز دست كوتهء خود زير بارم 13 به تيغم گر كشد دستش نگيرم 14 مزن بر دل ز نوك غمزه تيرم 15 خدا را كم نشين با خرقه‌پوشان 16 چو گل هر دم به بويت جامه بر تن 17 وصال او ز عُمر جاودان به 18 سحرگاهان كه مخمور شبانه 19 لبت مىبوسم و در مىكشم مى 20 سَبَت سلمى بصَدغيها فؤادى 21 برو زاهد به امّيدى كه دارى 22 بيا با ما مور ز اين كينه دارى 23 سليمى منذ حلّت بالعراقى 24 سلام اللّه ، ما كرّ اللّيالي 25 سحرگه رهروى در سرزمينى